In deze laatste aflevering van onze serie over vrouwen die een bijdrage hebben geleverd aan onze geestelijke en lichamelijke gezondheid denken we aan Cornelia de Lange. We horen het verhaal van Lieke, die het Cornelia de Lange syndroom heeft. Haar moeder Renske vertelt over de schok van de diagnose, over de zorg die het hele gezin raakt en over de zoektocht naar contact met haar dochter.

Mede dankzij Cornelia Catharina de Lange kan de diagnose gesteld worden. Zij beschreef de zeldzame genetische afwijking als eerste Het syndroom is daarom naar haar vernoemd. Ze studeerde in 1897 af als arts. Nog maar een handjevol vrouwen waren haar voorgegaan. Dertig jaar later, in 1927, werd ze als allereerste vrouw in Nederland benoemd tot hoogleraar geneeskunde. Tijdens haar lange carrière zette Cornelia zich in voor zuigelingenzorg en droeg ze met haar wetenschappelijke en praktische werk bij aan de ontwikkeling van de Nederlandse kindergeneeskunde. Ze schreef meer dan 250 artikelen en boeken, die waren gebaseerd op praktijkervaringen, literatuurstudie en door haarzelf verricht pathologisch-anatomisch onderzoek.